Het Nieuwe Boek van Francine Oomen

Share

  • @rosa_van_dijk

    Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

  • @neuz_vincent

    Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

  • @ezzdebez

    Error: Twitter did not respond. Please wait a few minutes and refresh this page.

Rosa op Facebook


Facebook

Share your places!

Niet iedereen is regelmatig in New York en/of Berlijn.

Daarom hier een kaart met  leuke plekken in Nederland (en wijde omstreken).

Dat kunnen winkels, cafeetjes, hotels, campings, restaurants, musea, parken,

snorkelplekken, beachclubs, berghutten, ski-oorden, surf-spots of wat dan ook zijn.

Wil jij jouw favoriete plek delen? Mail de gegevens (met een korte beschrijving) naar:

weshare@rosa-en-co.nl en wij plaatsen hem op de kaart!

Share your places!

KML-LogoFullscreen-Logo
The World
Latei: 52.373264, 4.900284
Café De Jaren: 52.368121, 4.895417
Winkel 43: 52.379104, 4.886233
Biologische Markt: 52.372750, 4.899975
Biologische Noordermarkt: 52.379710, 4.886870
Bellerose: 52.363078, 4.898536
Friday Next: 52.363436, 4.877684
Zeezicht: 52.374418, 4.889662
Broodje Bert: 52.370125, 4.888419
Bakkerij Paul Année: 52.368870, 4.883221
COS: 52.372285, 4.885867
Maison Rika: 52.370278, 4.887186
Coffee Corazon: 52.155963, 5.388951
Christea\'s - koffie, thee en lekkers: 52.157032, 5.387597
Studio K: 52.365066, 4.936037
Het Ketelhuis: 52.386363, 4.873543

Share your story/wedstrijd!

Hoe overleef jij volwassen worden?

Hoe was/is  het voor jou om voor het eerst iets zelfstandig te doen? Alleen (of met vrienden) op vakantie, iets belangrijks regelen en doen, op kamers? Deel hier je verhaal, zodat anderen er iets van kunnen leren (en/of erom kunnen lachen, griezelen, huiveren…) Survivaltips zijn welkom!
Mail je verhaal (max 500 woorden)  naar:

weshare@rosa-en-co.nl. Doe er drie survivaltips bij, plus je (voor) naam en leeftijd.
Elke maand kiezen we  uit de inzendingen de leukste/grappigste/origineelste. De schrijver/schrijfster ervan ontvangt een mooie prijs!

 

Share your story/wedstrijd!

Oh nee, de was zit nog in de machine

 

Door Sanne Kruijt

 

Survivaltip:
Ik vind survivaltips stom, zoek het lekker zelf uit.

Eindelijk heb ik een super lief oud huisje gevonden in het centrum van Amsterdam waar ik met mijn beste vriendin kan gaan wonen. Eindelijk uit huis. Ik woon nu ongeveer 2 maanden op mijn nieuwe stekkie en ben begonnen met studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Wat een veranderingen allemaal; nieuwe dingen leren, nieuw huis, nieuwe mensen. Best veel om tegelijkertijd door te maken.

Het gekke aan uit huis gaan is dat door alleen je spullen te verhuizen en je nieuwe kamer in te richten, je nog niet ‘uit huis’ bent. Ik moest daarnaast heel erg wennen aan alleen zijn ‘s avonds, voor mijzelf koken, afspraken maken met mijn huisgenoot en boven alles, schoonmaken. Kortom, ik wist niet hoe het voelde het fijn te maken voor mijzelf en wat daar bij komt kijken. De eerste maand ben ik nog elke week 2x bij mijn moeder gaan slapen omdat ik de warmte miste van mijn oude huis. Nu ik wat vaker in mijn eigen huis ben, lekkere dingen bak in mijn spastische oven (soms verbrand alles opeens), vrienden uitnodig om te komen eten en ik veel liefde en energie in mijn kamer heb gestoken, begint het langzamerhand te voelen als mijn huis.

Het aller-stomste van op mijzelf wonen vind ik de was doen. Dat is ZO onhandig. Je moet er over nadenken welke kleren op welke temperatuur moeten, welke kleuren bij elkaar kunnen, welke soort stoffen wel en niet in de machine kunnen etc. Dit klinkt misschien makkelijk, maar als de was eenmaal in de wasmachine zit, begint het feest pas. Nadat ik op de START knop heb gedrukt, ga ik meestal andere dingen doen en vergeet ik compleet dat ik de was er uit moet halen. Als ik dan in bed lig die avond is het al te laat, de was stinkt omdat hij te lang nat is geweest. Nog maar een keer aanzetten dan, de timer zetten voor de volgende ochtend en gaan slapen. En dat dan 2/3 keer per week.

Au pair

 

Het verhaal van Malou

 

Survivaltip:
Vertrouw op jezelf in een moeilijke situatie! Jij weet het beste wat goed is voor jou. En als je twijfelt, bel iemand die je vertrouwt. Het helpt om je hart te luchten!

Au pair zijn in het buitenland, dat kan ik ieder meisje aanraden!

Het was al jaren mijn droom om naar Australië te gaan omdat mijn moeder daar is geboren. Ook vind ik het leuk om op kinderen te passen.

Ik wist na mijn studie niet precies wat ik wilde gaan doen en ik besloot een tussenjaar te nemen. Wat wil ik met mijn leven?!

 

Het afscheid op Schiphol vond ik best moeilijk. Ik besefte dat ik er nu alleen voor stond. Thuis bij mijn moeder kon ik nog even raad vragen. ‘wat zou jij doen mam?’ Maar dat kon nu niet meer. Dat vond ik spannend maar ook een uitdaging. Ik moest mijn eigen keuzes gaan maken en of dat dan de juiste zouden zijn, daar zou ik vanzelf achter komen! En een eigen keuze maken dat heb ik zeker gedaan!

 

Ik kwam via een au pair-bureau terecht in een gezin met drie kinderen: een jongenstweeling van twee jaar en een meisje van vijf. Leuke kinderen, maar ik merkte al gauw dat ik helemaal gek werd van de moeder. Ze sliep maar 4 uur per nacht en ze was zo chaotisch dat het voor mij moeilijk was om te werken.

Ik voelde me steeds minder op mijn gemak omdat ik werd betrokken bij de ruzies van de ouders. Ik vond het erg moeilijk om hiermee om te gaan en kreeg weinig steun van het au pair-bureau. Ik voelde me heel alleen toen het bureau tegen me zei dat ik gewoon even door moest zetten. Ik begon aan mezelf te twijfelen. Is dit normaal of ligt het aan mij?

Dit is waar ik het meeste van heb geleerd. Ik heb tegen mezelf gezegd, nee dit is niet normaal. Ik voel me niet thuis en ik kan mezelf niet zijn: ik wil weg! Maar dat moest ik nog bespreken met de familie… Mijn maag draaide zich om bij de gedachte…

 

Gelukkig bestaat Skype en kon ik even uit huilen bij mijn moeder. Het was wel fijn dat dat kon. Uiteindelijk moest ik het natuurlijk zelf doen, maar het hielp om even te praten met iemand die achter me stond.

 

Het bureau kon mij niet helpen aan een nieuw gezin dus moest ik zelf opzoek. Na veel op internet zoeken heb ik een heel leuk gezin gevonden. Zodra ik daar binnen kwam wist ik dat ik een goede keus had gemaakt, ze ontvingen me met open armen. Dit was waar ik naar opzoek was! Daarna heb ik heel erg genoten van mijn tijd in Australië. Ik kan echt zeggen dat ik volwassen ben geworden door deze situatie. Ik moest op mezelf vertrouwen en dat deed ik. Ik vond het super spannend maar het is goed gekomen en dat deed ik helemaal ZELF!

Ups en downs

 

Door Suzanne

Hoi Meiden!

Mijn naam is Suzanne en ik ben 19 jaar oud. Net als Rosa heb ik een afwijzing gehad voor een school waar ik heel graag heen wilde. Dit was Nimeto in Utrecht, hier wilde ik een opleiding voor mode en etalages. Ze vonden me te jong en te onervaren dus ging ik maar de horeca in. Ik dacht dat kan toch iedereen? Niet dus… Na 6 weken ging ik naar mijn begeleider en vertelde haar dat dit echt niks voor mij was. Zij hielp mij en ik kwam op de opleiding Onderwijsassistent terecht. Deze heb ik met alle ups en downs gehaald binnen 3 jaar.

Nu zit ik op het HBO in Nijmegen op de opleiding Pedagogiek. Ik woon nog thuis en reis elke dag op en neer naar Nijmegen. Het reizen maakt me soms moe maar het is ook elke keer weer een avontuur. De treinen rijden vaker niet dan wel! Het studeren valt me soms wel zwaar. Je bent er veel tijd mee kwijt en krijgt veel keuzes die je moet maken. Wel of niet een avondje naar een vriendin terwijl morgen toch echt die opdracht af moet? Wel of niet uit gaan terwijl je weet dat je het hele weekend nodig hebt om bij te komen? Past deze opleiding wel echt bij mij? Al dit soort vragen. Gelukkig heb ik vriendinnen die ook studeren op HBO niveau dus die begrijpen hoeveel tijd het kost. En dat je zo af en toe nee moet zeggen en voor je studie moet kiezen. Maar die sociale contacten heb je ook nodig. Even bijkletsen en je frustraties kwijt kunnen. Even geen leerstof maar ontspannen een avondje op de bank. Net als Rosa heb ik een vriendje. Samen met hem doe ik leuke dingen en we gaan er graag samen op uit. Mijn vriendje studeert in Utrecht en woont ook nog thuis. Het is voor ons nog moeilijk om op samen te gaan wonen omdat we beide nog studeren. We kijken er beide wel naar uit om samen te gaan wonen. We zien elkaar elk weekend en zijn dan om en om bij de ouders. Je bent samen aan het leven in twee gezinnen en dit is soms best ingewikkeld en omschakelen.

Mijn ouders geven mij steeds meer ruimte omdat ik ook steeds ouder word en mijn eigen weg ga. Ik merk dat ik mijn ouders weer meer waardeer en hun mening wil horen. Vroeger kon ik me hier erg tegen verzetten. Als ik een weekend bij mijn vriendje ben geweest en weer thuis kom vind ik dat altijd heerlijk. Je eigen kamer en plekje. Wel hoop ik snel samen met mijn vriendje te kunnen gaan samenwonen. Dat is iets waar ik ontzettend naar uitkijk en lijkt me een leuk nieuw avontuur samen. Het echte loskomen van je ouders en samen een toekomst opbouwen!

Groetjes, Suzanne.

Share your music!

Je kunt hier de soundtrack van het boek beluisteren. De liedjes van Antony and the Johnsons bijvoorbeeld…

Weet jij leuke muziek, die op de een of andere manier iets met het boek te maken heeft? Stuur je youtube linkje dan naar: weshare@rosa-en-co.nl

Share your music!

http://www.youtube.com/watch?v=DjwWMSp_jc4

Over de muur in Berlijn! Tip van Karo!

Nog een tip van Karo: Alicia Keys rapt over NY!

En deze is ook van Karo!

New York, New York! A helluva town! 1949!

Pak je koffers maar!

New York, Simon & Garfunkel, live in Central Park!

Zwijmelen bij de plaatjes! Mooi liedje!

New York state of mind 2, door Barbra Streisand

 

Deze is van Neuz voor Rosa. Zo mooi!

An Englishman in New York, door Sting. Live in Berlin!!!

I love you, but you love somebody else…Sting in Berlin.